فوق العاده كرد . » « 1 » در صدر اسلام ازدواج با محارم ميان زردشتيان امر رايجى بوده است ، لهذا اين مسأله پيش آمده است كه گاهى بعضى از مسلمين بعضى از زردشتيان را به علت اين كار مورد ملامت و دشنام قرار مىدادند و آنها را بدين سبب زنازاده مىخواندند ، اما ائمهء اطهار مسلمانان را از اين بدگويى منع مىكردند تحت اين عنوان كه اين عمل در قانون آنها مجاز است و هر قومى نكاحى دارند و اگر مطابق شريعت خود ازدواج كنند فرزندانشان زنازاده محسوب نمىشوند « 2 » و هم در روايات باب « حدود » آمده است كه در حضور امام صادق عليه السلام شخصى از شخص ديگر پرسيد كه با آن مردى كه از او طلبكار بودى چه كردى ؟ آن مرد گفت : او يك ولدالزّنايى است . امام سخت برآشفت كه اين چه سخنى بود ؟ آن شخص گفت : قربانت گردم ، او مجوسى است و مادرش دختر پدرش است و لهذا هم مادرش است و هم خواهرش پس قطعاً ولدالزّناست . امام فرمود : مگر نه اين است كه در دين آنها اين عمل جايز است و او به دين خود عمل كرده است ؟ پس تو حق ندارى او را ولدالزّنا بخوانى « 3 » صدوق در توحيد روايتى نقل مىكند و همان روايت در وسائل الشيعه ( ابواب النكاح ) آمده است كه روزى از روزها على عليه السلام از مردم تقاضا مىكرد تا زنده است فرصت را مغتنم شمرده مشكلات خويش را بپرسند و اين جمله را تكرار مىكرد : « سَلونى قَبْلَ انْ تَفْقِدونى » . يكى از سؤال كنندگان اشعث بن قيس كندى بود . اين مرد نسبت به ايرانيان نظر خوشى نداشت و ما مجادلهء او را با على عليه السلام دربارهء ايرانيان در صفحات پيش نقل كرديم . اين مرد از على عليه السلام سؤال كرد : چرا با مجوس مانند اهل كتاب معامله مىكنيد و از آنها جزيه مىگيريد و حال آنكه آنها كتاب آسمانى ندارند . على عليه السلام فرمود : آنها كتابى داشته‌اند . خداوند پيامبرى در ميان آنها مبعوث فرمود و در شريعت آن پيامبر ازدواج با محارم جايز نبود . يكى از پادشاهان آنها در يك شب كه مست بود در حال مستى با دختر خويش درآميخت . مردم آگاه شدند و

--> ( 1 ) . ايران در زمان ساسانيان ، ص 448 . ( 2 ) . وسائل الشيعه ، چاپ امير بهادر ، ج 3 ، ابواب مواريث ، ص 368 . ( 3 ) . وسائل الشيعه ، چاپ امير بهادر ، ابواب الحدود ، ص 439 .